Los relèus automobils pòdon èsser classats en tres tipes segon lor principi de foncionament: electromagnetic, estat solid-, e ibrid. Los relais electromagnetics utilizan una bobina electromagnetica per generar un camp magnetic per menar los contactes; an una estructura simpla mas un temps de responsa lent (aperaquí 10-30ms). Los relais d'estat solid-utilizan de periferics semiconductors (coma los MOSFET) per obténer un commutacion sens contacte, amb de temps de responsa atenhent de nivèls de microsegondas, mas a un còst mai naut. Los relais ibrids combinan los avantatges dels dos tipes e son adaptats pels scenaris de commutacion de nauta frequéncia.
Los relais de contraròtle automobil son de compausants claus dins los sistèmas de contraròtle electronic automobil, consistent en un sistèma de contraròtle e un sistèma contrarotlat. Aquestes dispositius utilizan lo principi d'induccion electromagnetica per contrarotlar de corrents grands amb de corrents pichons. Coma un dels compausants electronics mai utilizats dins las automobilas, son largament utilizats dins l'equipament de veïculs coma los fars, los escobilhièrs, los arrancaires e los sistèmas de climatizacion, amb una demanda annala globala que despassa 1 miliard d'unitats.
Los relèus de contraròtle automobil domestics son subretot classats en doas categorias segon los veïculs ont son utilizats: un es los relèus modelats après las veituras europèas, subretot utilizats dins de veïculs utilizant la tecnologia alemanda e francesa; l'autre es de relais modelats après de veituras japonesas, subretot utilizats dins de modèls japoneses.
